Welkom bij weer een podcast van Jasper en Renske. Wij vinden het fantastisch om jou als luisteraar mee te nemen in onze gedachtegang over verschillende items die we zelf tegenkomen in ons leven door het delen van onze gesprekken. Waarin wij op een luchtige en simpele manier praten over alledaagse emoties, patronen, hoe te herkennen wat je ermee zou kunnen en vooral om te ontdekken wat je ermee zou willen. En dit keer gaat ons gesprek over Jaloezie. Heel veel plezier. Jaloezie. Ja, oh, zo'n mooie. Ja, is dat een item? Ja, is een prachtig item. Vertel. Een onderschat item. Want wij bestempelen dan meteen Jaloezie als slecht, moet weg. Maar eigenlijk laat Jaloezie jou haarfijn zien wat jij jezelf niet gunt. Dus als ik naar jou kijk... Ik denk, jee, die heeft het wel makkelijk. Die doet lekker. Dat flowt. Wat ik eigenlijk van binnen voel is, jee, ik gun het mezelf niet. Wat zit ertussen? Waarom gun ik mezelf die flow niet? Wat vind ik spannend? Wat vind ik moeilijk? Wat vind ik lastig? En wat moet ik gaan geloven om het wel te doen? Welke overtuiging heb ik opgedaan ooit dat het leven moeilijk moet zijn? En dat ik me moet ophouden om goed genoeg te zijn. Je kan het zo groot maken als je wilt of zo klein maken als je wilt. Uiterste praat wat makkelijker. Dat punt dat je jaloers doet. Ja. Ja, hoe loopt dat vaak af? Nou, dat ligt eraan hoe je daar of hoe bewust je ervan bent dat het een gereedschap is wat je kan helpen. Ja. Dan gebruik je me op deze manier. Ik heb hem ook wel eens. Ben ik jaloers en dan denk ik jee. Wauw, ik geniet er wel heel erg. En dan denk ik, ja waarom doe ik dat dan niet? Dat, ik snap het is gewoon een vraag naar mezelf. Wat zie ik in de ander dat ik zelf zou willen? Of wat ik mezelf niet gun? Nou daar kun je mee werken, maar als je daar niet bewust van bent en je jaloezie niet ziet, dan krijg je venijn. Dan wordt het naar buiten projecteren en dan word je lelijk tegen de ander. Je krijgt je oordelen, heb je klaar, die andere is slecht, die andere is dit. Want dat oordeel hoort weer samen bij de jaloezie op een bepaalde manier. Want het veroordelen van zegt jou ook simpelweg welk stukje mezelf mag er niet zijn. Dus een veroordeling uitspreken is of kan ook uit jaloezie redenen? Kan. Kan. Kan. Zit vaak wel enigszins op elkaar, alleen een veroordeling kan ook meer zijn op een gedrag wat je echt... vind dat niet acceptabel is, dan is nog de vraag naar jezelf, oké, hoe doe ik dit met mezelf? Je hoeft het niet te accepteren, maar wel de vraag, hoe doe ik het met mezelf? Waarom word ik nu zo geraakt hierdoor? En jouw jaloezie is echt iets zien wat jij eigenlijk stiekem zou willen, maar waar je de vrijheid niet voor durft te nemen. Dus iemand die gewoon dingen durft te zeggen. Ja, nee, dat wil ik niet. Nee, dat is op je werk. Nee, dat doe ik niet. Er kan iemand daar heel jaloers op worden en die worden dan heel lelijk. Ja, maar jij bent niet dit, jij bent niet dat. Omdat je het zelf, jezelf niet gunt. Dus als je jaloezie op zijn best ziet, is het alleen maar gewoon iets wat jou kan helpen te groeien. En dat je je gunt het jezelf niet, is daar nog een andere... Een andere manier om mee te werken? Nee, niet een andere manier om mee te werken, maar echt een ander antwoord. Het gunnen, je gunt de hele wereld alles. En stiekem doen we dat niet. En stiekem doe je dat niet. We zeggen het wel. Maar je kan dat pas doen op het moment dat het je dus ook zelf niet in de weg staat. Nou, op het moment dat je er zelf bewust van bent, het staat je in de weg als het een onbewust proces is wat je doet. Dan houdt het je alleen maar tegen. Dan houdt het je tegen dat je de rest van de wereld alles gunt? Ja, eigenlijk wel. Want hoe kan ik jou iets gunnen waar ik zelf het gevoel niet van heb? Dus we zeggen dan heel mooi, nee, maar kun iedereen het beste, kun iedereen een fantastisch leven en dan zit een persoon naast je en die doet dat en dan word je daar pissig van. Snap je? Het is subtiel en het is niet leuk om te horen. Heel veel mensen schieten dan in de verdediging, want die hoeft. Je hoeft niks als een aanval, niks is goed of fout. Het is slechts een ervaring die je kan gebruiken om te voelen wat jij het meest prettig vindt. Niet meer, niet minder. Wow. Ja. En zo is jaloezie een hele mooie die we wegdrukken, die we eigenlijk binnen mogen halen. En mogen omarmen. Oké, wat wil je me zeggen? Is jaloezie dan inspiratie? Kan ook, ja. Ja. Ja, want als je zo toepast van waar kan ik nog wat misgun ik mezelf? Ja. Dan krijg je daar weer ideeën bij. Ja. En dan kun je van daaruit gaan ontdekken. Oké. Ik zie die persoon heeft veel plezier en die gunt zich van allerlei leuke dingen. Waar mag ik mee beginnen? En dat kan misschien simpel zijn, ik ga mezelf een kopje koffie buiten de deur gunnen, met een stukje gebak. Zo! Ja, en het klinkt heel basaal, maar het is zo groot als je niet gewend bent, lief voor jezelf te zijn. En jezelf comfort te gunnen, of luxe te gunnen. Maar dat kopje koffie met dat gebakje is dan zo symbolisch voor je onderbewuste, dat je echt kan leren stap voor stap genieten van die dingen. Ja, want je komt al die emoties anders ook tegen je schuld. En omdat je het zo klein aanpakt, pak je het groot aan doordat je het heel helder gaat maken. En met die kleine stapjes kom je veel sneller tot iets. productiefs of constructiefs voor jezelf, waarvan je voelt, ja dit is het. Al die negatieve emoties zijn zo mooi als je ze leert gebruiken. Ze zijn niet comfortabel. Maar leren om gemakkelijk te voelen in het ongemak, brengt gemak. Ja, en dan hoef je ook niet negatief te bestempelen. Nee. Dan is het dus puur gemakkelijk of ongemakkelijk. Ja. Dat is het. Het is een constatering. Het is eigenlijk een observatie. Oké, dit voelt ongemakkelijk en dit voelt gemakkelijk. Waar kies ik voor? Waar kies ik voor? En dat vind ik een vreemde, want normaal gesproken kiest de natuur altijd voor de weg met de minste weerstand. En wij doen het dan net andersom. Ja. We maken het onszelf zo moeilijk. Het heeft denk ik ook te maken met het brede scala aan emoties wat we hebben. We zijn wel de natuur. Dat is. Ik ben één met deze aarde. Zo zie ik dat ook. Dus ik ben de aarde. Alleen het verschil met de natuur en mij is dat mijn emoties en mijn brein nog aan het leren zijn op elkaar af te stemmen. En de natuur doet het gewoon van natuur. Die doet dat. maar je zult wel merken als je dat gaat manipuleren gaat ze van slag en gaat het mis, gaat het letterlijk mis dan zie je ook de resultaten, dingen gaan dood of moeilijk maar trek je dan je handen weer terug en laat je de flow, de flow dan zie je dat alles ook hersteld en zo doen wij dat ook alleen we hebben daarin meer te leren hoe stem ik nou of hoe leer ik omgaan met mijn gedachten, met mijn ervaringen en mijn emoties en omdat niemand dat nog echt heeft geleerd Eigenlijk, als je, is dat onze ontdekkingsreis. En die kun je mooi maken als je wilt. En ze is simpel, zo diep. Niet iedereen wil diep. Wat voor jou prettig voelt, daar gaat het om. Mijn keuze was om diep te gaan omdat dat mijn passie is. Daar krijg ik mijn voeding van. Maar dat hoeft niet voor iedereen te zijn. Maar je kunt er wel gebruik van maken. Zo vul je elkaar aan. Ja, ik vind het echt leuk om te doen omdat je zoveel om je heen hoort. Wat denk ik nou op zoek? Wat het leukste is, de wereld is een spiegel. Alles wat je ziet, is van jou. Het positieve, het negatieve. Dus als ik iets in jou bewonder, dat is wat anders dan Jaloezie. Als ik het bewonder, is het al van mij. Alleen ik heb het nog niet ontwikkeld. Maar het is iets wat ik al waarneem. Dus is het ook al een onderdeel van mijn realiteit. Enig wat ik dan hoef te doen, is te voelen van hoe kan ik dit cultiveren? Kan ik dit voeden? Kan ik dit laten groeien? Dat is het mooie ervan. En dan zie je in een tegenovergestelde spiegel, van jee, dit is hard, die persoon is hard. Ja, hoe hard ben ik dan naar mezelf? En als je dat dan, die allebei gebruikt, kun je steeds meer gaan afstemmen naar, oh, oh, dit voelt, dit voelt zoveel aangenamer. Oh, maar ik heb wel even hier doorheen te gaan. Ik mag wel even deze emoties koesteren, voelen. Dit heb ik ervaren. En dat was zo en dat was intens, dat mag. Het is van mij, ik neem het terug. Ja, dit heb ik dus toen geloofd en dus aangenomen als waar. En ik ben nu zo verder, kijk en terug voel. Ja, maar er zat een stemmetje onder die zei het klopt niet helemaal. Het kan anders. En die ga je dan uitwerken. Ik weet niet of dit nog helder genoeg is, maar... Nee, ik snap de flow hiernaartoe. Absoluut. Ja, breng me maar weer terug naar een andere flow, dat is helemaal goed. Ik vind het gaaf om... te onderzoeken van, oké, welke variaties zijn er dan? Want dat is het eigenlijk. Allemaal variaties van items. Oneindig. En je zult merken dat je ook oneindig lang steeds een nieuwere laag en een nieuwe ontdekking op hetzelfde thema krijgt. Het gaat vanzelf. Dus soms als ik iets wil veranderen en het lukt niet op de manier die ik wil, ga ik gek iets anders doen. Een ander stuk. En in één keer ruimte spelen. Geef je die vrijheid, want je hoofd laat je graag dan direct een ander item voelen om jezelf die vrijheid te misgunnen. Vaak is dat het. En soms is dat ook oké, als je dus bent. Weet je, dan word je bewust van, jee, ik krijg nou van het ontwijkingsgedrag. Dus eigenlijk zou ik van mezelf moed ik aan. En ik merk dat ik dan stiekem B ga doen, weet je wel. Als ik daar bewust van ben en ik ben dat. Kan ik soms ook gewoon zeggen, hee Rens, het is even goed. Doen we even dat. Is oké. En dan terug. Ik wil er dus nog niet heen, maar het is al wel zover dat het aanklopt op de deur. Dan mag ik er ook op vertrouwen dat zodra ik me comfortabel genoeg voel, ruimte heb om dat op te pakken. En te kijken, waar komt die weerstand nou vandaan? Waarom vind ik dit zo lastig? En dat is alles. En zo komt die weerstand ook weer terug in je. Een verantwoordelijkheidsgevoel. Dus alles ligt weer. Zo mooi. Dus je hoeft maar met één te starten om iets te beginnen.